Whoever you are holding me now in hand,
Without one thing will be useless,
I give you fair warning before you attempt me further,
I am not what you supposed,but far different.
Who is he that would become my follower?
Who would sign himself a candidate for my affections?
The way is suspicious,the result uncertain,perhaps destructive.
You would have to give up all else, I alone would expect to be
your soul and exclusive standard,
Your novitiate would even then even long and exhausting,
The whole past theory of your life and all conformity to the
lives around you would have to be abandon'd,
Therefore release me now before troubling yourself any
further,let go your hand from my shoulders,
Put me down and depat on your way.

Walt Whitman:Leaves of Grass.

स्वस्तात पाडला पाऊस
कुणाचा अडला काय सवाल?
समान रेषेत तिरक्या चालीचा
मीही धरलाच होता ताल,

पावसात कुणी बेफ़िकिर नागडा
सहसा चालत नाही कुणाला
नग्न दुधारी कंपायमानशी
तीही फ़क्त अस्पष्ट आडोशाला

रती भिजवीली,मती भिजवीली
जळणायांचे अखेर सोने होते,
रांगेमध्ये पुढे उभे ते
बहुदा सगळेच त्याअर्थी मोने होते

असेच नसेलही काही, त्यांना
माझी सवयच नव्हती बहुदा,
पण ते गेले त्याआधीच कधीकाळी
त्यांनी पैदा केला होता त्यांचा खुदा

हा खुदाच आता खिजवत असतो
येणाया पावसांना, तिरक्या अथवा सरळ
भुईवर आपटून लुप्त होत रहावे आणि,
पाठी ठेवीत अपराधी मरगळ.

-नितीश.
(१-८-२००९).